بدون عنوان
سلام قند عسل مامان
خوبی عزیزدلم؟البته با لگدایی که میزنی می دونم که خوبی.الهی قربون لگدات برم که
با هر کدومشون کلی تو دلم قند اب میشه.نفس مامان هر وقت می خوام برات بنویسم
کلی وول می خوری.فدای پسرم بشم که می خواد با مامانش حرف بزنه.
عزیزم اولین باری که حرکاتت رو احساس کردم تو هفته ۱۵بود .اول تشخیصش سخت بود.مثل ترکیدن یه حباب یا حرکت بالهای یه پروانه.احساس فوق العاده ای بود.احساس جریان داشتن یه زندگی تو دلم.الان که حرکت میکنی می تونم اعضای کوچولوی بدنت رو تشخیص بدم.احساس خیلی قشنگیه.با لگدات شکمم بالاوپایین میره.گاهی هم یه قلمبه میزنه بیرون.من وبابایی از دیدن حرکاتت کلی ذوق می کنیم.راستی سکسکه هاتم میتونم احساس کنم.اخی بمیرم.همین الان سکسکه گرفتی.
خدای بزرگ رو بخاطر داشتن این لحظات شیرین هزاران بار شکر می کنم.
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


بدون عنوان
